Lambert Derenette bezorgde ons meer informatie over deze residentie met een luchtvaartlink:
Het gebouw dateert van de jaren vijftig. De eigenaars waren van Franse afkomst. Ze hadden een toerismevliegtuigje dat gestationeerd stond op een Frans vliegveldje in de buurt van Abbeville. Beide kwamen helaas om bij een crash met hun vliegtuig.
Op 30 juli 2025 kregen we een interessante aanvulling van Jean-Yves Dutoit:
“De aannemer die dit gebouw voor eigen rekening bouwde, heette Alphonse Senterre. Hij werd geboren in Paudure, een gehucht in Wauthier-Braine en Braine-l’Alleud, en begon als metselaar voordat hij zijn carrière als aannemer begon. Na de Eerste Wereldoorlog herbouwde hij een groot aantal kerken in Noord-Frankrijk, waarbij hij vaak beton gebruikte voor de herbouw van de klokkentorens. Hij was een fervent voorstander van beton… Hij had geen betonfabriek, maar het was wel zijn favoriete bouwmateriaal! Hij had een dochter, Marceline, die in 1930 trouwde met Raoul Dutoit, schilder in Cambrai (het bedrijf bestaat nog steeds) en piloot in zijn vrije tijd.
Op 30 juni 1934 nam het echtpaar deel aan een luchtvaartbijeenkomst. Om daar te komen, waren ze met een bevriende piloot met het vliegtuig vertrokken. Het vliegtuig kwam nooit aan… Het stortte neer in Brunembert, een klein gehucht in de buurt van Boulogne, waarbij de drie passagiers omkwamen. Ter nagedachtenis aan zijn dochter en schoonzoon liet Alphonse Senterre in 1936 dit appartementencomplex bouwen (met water op alle verdiepingen…). Oorspronkelijk zou het “Les Ailes brisées” (De gebroken vleugels) gaan heten, maar men koos voor een minder tragische naam: “Les Ailes picardes” (De Picardische vleugels). Dit is niet de naam van hun vliegclub. Hun club heette ‘L’aéro-Club Maurice Weiss’ uit Péronne.
Als je goed naar het gebouw kijkt, zie je dat de vleugels aan de voorkant twee initialen omringen: M en R voor Marceline en Raoul. Dat waren mijn grootouders… Het gebouw bestaat nog steeds omdat mijn vader, de kleine Jacques, die op anderhalfjarige leeftijd wees werd, het gebouw in de jaren 90 appartement voor appartement heeft verkocht, waardoor het gebouw kon blijven bestaan en niet door projectontwikkelaars werd gesloopt…
Nog een kleine opmerking: het gebouw is enkele jaren geleden opnieuw geschilderd. Oorspronkelijk was het beton bedekt met minuscule stukjes glas die in het verse beton waren gespoten, een techniek die in de jaren dertig populair was en Cimorné werd genoemd, een samentrekking van de woorden ‘ciment’ (cement) en ‘orné’ (versierd)! Deze techniek werd uitgevonden door Pierre Petroons, een stukadoor uit Braine-l’Alleud.”
Het ongeval in Frankrijk gebeurde met de Potez 58 F-AMRB op 30 juni 1934. Het toestel nam deel aan een luchtrally en vloog Péronne naar St.-Inglevert. Bij het overvliegen van de gemeente Brunembert, een dertigtal kilometer ten oosten van Boulogne-sur-Mer, kwam het in de problemen en stortte neer.
Met dank aan Jean-Yves Dutoit.
