Deze Pou-du-Ciel werd aan het begin van de jaren 2010 aan de luchthaven geschonken door Thibaut Cammermans, een Belgische liefhebber.
De Pou van Liege Airport
Het toestel is een Mignet HM-14 Pou-du-Ciel. Het werd in Frankrijk gebouwd door een amateur genaamd René Chêne, maar werd nooit vliegklaar afgewerkt. Na het overlijden van René Chêne redden zijn buren de structuur toen zijn erfgenamen overwogen om het toestel te vernielen. Thibaut Cammermans en zijn vriend Alain Blondiau zijn het frame toen gaan ophalen in Lussault-sur-Loire (Indre-et-Loire).
Thibaut Cammermans bracht het onafgewerkte vliegtuig naar zijn huis in Brussel en restaureerde het als statisch vliegtuig voor een tentoonstelling. Het gaat hem om de versie HM-14 uit 1934, dus de beginjaren van de Pou. Thibault reinigde en behandelde het hout, deed heel wat herstellingen, installeerde een cockpitpaneel, schilderde het toestel, enz. Het materiaal gebruikt voor de constructie van de romp, was van geen al te beste kwaliteit en was aangetast door houtworm. Het was dus onmogelijk om de Pou-du-Ciel in een luchtwaardige toestand te restaureren. De restauratie tot ‘static’ gebeurde volgens de originele plannen van Henri Mignet.
Thibaut gaf het de naam ‘Le Petit Chêne ‘, als eerbetoon aan de bouwer René Chêne. Een vriend schonk Thibaut een authentieke Aubier-Dunne-motor.
Thibaut Cammermans zocht een mooie plek waar ‘Le Petit Chêne’ zijn dagen kon slijten en nam contact op met de luchthaven van Luik-Bierset. Beide partijen kwamen al snel tot een akkoord. De luchthavenautoriteiten boden zelfs aan om de kosten te dekken voor het bespannen van de vleugels, wat werd uitgevoerd door een expert in de restauratie van oude zweefvliegtuigen.
De Pou-du-Ciel past historisch perfect op Liege Airport. Cammermans schrijft dat de eerste vlucht van de allereerste Belgische HM-14, op Bierset zou hebben plaatsgevonden, op de locatie van de huidige (toen militaire) luchthaven. Hij herinnert ook aan de band met de vroegere motorfietsenproducent Saroléa, die in Herstal een prototype van een motor had ontwikkeld voor de Pou-du-Ciel. Het is deze dubbele historische band die hem ertoe bracht om voor Liege Airport te kiezen.
Henri Mignet en zijn Pou-du-Ciel
Henri Mignet, geboren op 19 oktober 1893 in Saintes in Charente-Inférieure en overleden op 31 augustus 1965 in Pessac in de Gironde, was de Franse bedenker van het ‘Pou-du-ciel’-concept en initiatiefnemer van de Réseau du Sport de l’Air (RSA). Hij wordt beschouwd als de grondlegger van de amateur-vliegtuigbouw en wou de sportvliegerij zoveel mogelijk democratiseren. Mignet vond dat iedereen die een tafel kon timmeren, ook een vliegtuig moest kunnen bouwen. In 1933 ontwierp hij het toestel dat de amateur-luchtvaart voorgoed zou veranderen: de HM.14 Pou-du-Ciel (de ‘Hemelluis’). Het toestel was ontworpen met het oog op eenvoud, veiligheid en lage kosten. Hij stelde de bouwtekeningen voor iedereen beschikbaar via zijn boek ‘Le Sport de L’air’ dat in 1934 verscheen. Het boek werd een internationale bestseller. Wereldwijd begonnen duizenden enthousiastelingen in hun achtertuin hun eigen Pou-du-Ciel te knutselen.
De Pou had een tandem-vleugel (twee hoofdvleugels achter elkaar, zónder traditioneel hoogteroer) maar geen rolroeren of pedalen. De bouwer gebruikte multiplex hout, linnen bekleding, enkele stalen buizen en vaak een aangepaste motorfiets- of automotor.
De wereldwijde Pou-rage kreeg in de beginjaren een zware slag toen er enkele dodelijke ongevallen plaatsvonden. Dankzij onder meer onderzoek in Engeland en Frankrijk kon Mignet het probleem snel verhelpen. Maar het publieke vertrouwen was toch voor een stuk geschonden en diverse overheden legden restricties op. Het concept bleef echter overeind en legde de basis voor de vliegtuig-zelfbouw en de ultralichte luchtvaart. Wereldwijd vliegen er nog heel wat nakomelingen rond van de Pou-du-Ciel.
Met dank aan Michel Huart en Christian Delcourt
Bronnen
Pou du Ciel Reniew, 2012/48
Le Sport de L’air. Henri Mignet. Taffin-Lefort, Paris-Lille, 1934




