Louis Joseph Rademecker, geboren te Liège op 16 februari 1895, overleden te Liège op 14 maart 1943.
Aan het einde van de Eerste Wereldoorlog kwam Louis Rademecker bij de Belgische Staatsveiligheid en hij werd naar het door België bezette deel van Duitsland gestuurd als officier van de gerechtelijke politie, functie die hij uitoefende van 1919 tot 1925. Vanaf 1926 werkt hij bij de politie van Liège en klimt er stelselmatig op in de hiërarchie. In 1937 werd hij directeur van de politieschool.
In de zomer van 1940 werkte hij bij het parket van de gerechtelijke politie van Liège maar was tegelijk actief in het clandestiene netwerk Francis-Daniels waar hij de leiding had van de sector Liège-Limbourg. In oktober 1940 werd hij al eens voor enkele dagen opgepakt door de bezetter. Hij werd voorgedragen voor een benoeming tot commissaris wat echter door de Duitsers geweigerd werd. Hij kreeg echter de leiding over het bureau in de Rue Hullos als waarnemend commissaris. Bij het verzet was hij vooral actief bij een ontsnappingslijn voor piloten en bemanningsleden. Wanneer we de verhalen van de Britse bemanningsleden die in Belgisch of Nederlands Limburg neerkwamen lezen, dan valt het op dat deze dikwijls naar Liège gebracht werden. Louis Rademecker was een belangrijke schakel in het netwerk van Comète. Daarnaast was hij ook actief in het inlichtingennetwerk Luc-Marc.
In oktober 1941 kwamen vier politiemensen samen en richten het ‘Comité d’Entraide des Policiers’ op met de bedoeling steun te verlenen aan politiemensen en hun familieleden die getroffen werden door de oorlogsomstandigheden. Het doel van het Comité werd al snel uitgebreid naar slachtoffers buiten de politiekringen. Een van de vier politiemannen die het initiatief namen was Louis Rademecker. Het Comité verleende niet alleen steun aan oorlogsslachtoffers maar in 1944 werkten ze ook mee toen onderdak moest gezocht worden voor vijf bemanningsleden van een B-17 (4.3.1944 42-39801 B-17 94 BG, 332 BS Zevekote) en een piloot van een Thunderbolt (11.2.1944 42-8550 P-47D 355 FG, 357 FS, Wéris).
Op 6 december 1942 werd hij bij hem thuis aangehouden en opgesloten in de Citadel van Liège op verdenking van spionage. Hij overleed er op 14 maart 1943, volgens de officiële Duitse mededeling zou hij zich opgehangen hebben in zijn cel, waarschijnlijker is dit het gevolg van marteling en ontberingen tijdens zijn korte periode van gevangenschap.
Het Comité zette zijn werking verder tot het einde van de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog werd het Comité omgezet in een vereniging zonder winstgevend doel dat de naam kreeg ‘Oeuvre Louis Rademecker’. Ook anno 2026 is deze vereniging nog steeds actief.
Louis Rademecker werd aanvankelijk begraven op de begraafplaats in de citadel. Sedert 19 juli 1945 rust hij op de Sainte-Walburge-begraafplaats van Liège, perk 47; het graf situeert zich langs de laan die vanuit de toegang naar achteraan op de begraafplaats loopt.
In de gevel van het politiecommissariaat Rue Hullos, waar hij commissaris was, stond sedert 1974 een bronzen buste van Louis Rademecker. Ergens rond 2012-2013 werd het commissariaat gesloten en de buste werd verplaatst naar het hoofdkantoor van de Luikse politie aan de Rue Natalis.
