Julianus ‘Jules’ Olieslagers, geboren te Merksem op 1 april 1879, overleden te Antwerpen op 25 januari 1933.
Jules Olieslagers was de oudste broer van Jan Olieslagers. Hij was, net als zijn broer, aanvankelijk motorrijder en gangmaker bij wedstrijden op wielerbaan. Dat dit niet zonder gevaar was bewijst de wedstrijd van Scheveningen van september 1907 waar Jules zwaar gewond raakte bij een valpartij als gangmaker de Belgische pistier Victor Tubbax.
Nadat Jan op 31 maart 1910 zijn Belgische vliegbrevet behaalde, moedigde hij zijn broers Jules en Max aan om ook te leren vliegen. Max behaalde zijn vliegbrevet op 28 juli 1911 maar voor Jules bleef het bij enkele minder geslaagde pogingen waarna hij het vliegen opgaf. Hij concentreerde zich op zijn werk als mecanicien van Jan en vergezelde deze meestal bij zijn vliegdemonstraties. Toen Jan Olieslagers zich aan het begin van de Eerste Wereldoorlog meldde als vrijwilliger in het Belgisch Leger, volgden ook zijn broers Jules en Max. Jules werkte als mecanicien van Jan en de andere piloten van zijn smaldeel. Hij hielp o.a. met het verfijnen van de installatie van een Lewis machinegeweer op het Nieuport jachtvliegtuig van zijn broer Jan.
Wat hij na de oorlog deed voor de kost, weten we niet met zekerheid maar het is best mogelijk dat hij in de autogarage van zijn broer Jan werkte. Hij overleed te Antwerpen op 23 januari 1933 en rust op het Belgisch Militair Ereperk (rij 33) van de Schoonselhofbegraafplaats.
