Tijdens een humanitaire zending in Congo werd de bemanning van de Piasecki H-21 FG-378 op 27 juni 1965 als vermist opgegeven. Adjudant-vlieger Frans Allaeys (tweede piloot) verdween samen met Adjudant-vlieger Robert Jacobs (gezagvoerder) en Kapitein Raymond Bordon (boordwerktuigkundige) tijdens een vlucht van Stanleystad naar Buta. Ondanks zoekacties werd van de bemanning of van de helikopter geen spoor meer gevonden.
Die zondag had de bemanning de opdracht gekregen om vanuit Stanleystad naar Buta te vliegen en er kloosterzusters op te halen die uit handen van Simba-rebellen waren bevrijd. Het slechte weer verplichtte hen de vlucht te onderbreken.
De bemanningsleden waren in 1965 door de Belgische luchtmacht uitgestuurd in het kader van de technische samenwerking met het toen pas vijf jaar onafhankelijke, maar nog altijd erg onrustige Congo. Om de vele rebellieën in het land te bestrijden, hadden de Verenigde Staten Congo onder meer oude Piasecki H-21-helikopters ter beschikking gesteld. België leverde de bemanningen maar de Belgische piloten waren absoluut niet vertrouwd met deze toestellen en onvoldoende opgeleid. De Piasecki’s hadden bovendien een slechte reputatie.
Van de Piasecki H-21 FG-378 werd niks meer vernomen tot de Belgische militaire expeditie ‘Buta 65’ het wrak van de helikopter op vrijdagochtend 30 november 2010 terugvond. Het was minister van Defensie Pieter De Crem die de vondst bekendmaakte. Hij had de expeditie uitgestuurd, nadat zijn voorganger André Flahaut een dergelijke zoektocht eerst had afgewezen.
Paracommando’s van het Belgische leger waren het Congolese evenaarswoud ingetrokken voor de zoektocht, samen met Congolese soldaten. Het was zeker geen evidente operatie en vereiste een lange en grondige voorbereiding. Het oorspronkelijk initiatief voor de zoektocht lag bij ex-luchtmachtpiloot Poly Stevens die in 1995 als eerste de vermoedelijke crashplaats van de verongelukte helikopter wist te lokaliseren. Net zoals de families van de gesneuvelden was hij verontwaardigd dat de drie vermiste Belgische bemanningsleden nooit een definitieve rustplaats hadden gekregen.
Aan de hand van de teruggevonden identificatiegegevens waren de militairen zeker dat het de resten van de FG-378 betrof. Teruggevonden onderdelen werden meegebracht naar België. Stoffelijke resten van de bemanningsleden zijn zoveel jaar na het ongeval niet meer gevonden.
Op 1 februari 1989 besliste de Generale Staf aan het Kwartier Koksijde de benaming ‘Basis Adjudant Vlieger Frans Allaeys’ toe te kennen. Op initiatief van Korpscommandant Ltn Kol Peelaers werd op 27 september 1990 aan de ingang van de kazerne een herdenkingsplaat onthuld. Dit monumentje bevind zich op de hoek van de eerste straat links achter de hoofdpoort van de kazerne van Koksijde (dus niet de basis zelf maar het administratief gedeelte.) Meermaals gingen hier herdenkingen door. Anno 2006 was de inscriptie nog nauwelijks te lezen.
Zestig jaar later, op vrijdag 27 juni 2025, werd het ongeval opnieuw herdacht in aanwezigheid van de familie van de slachtoffers, militaire en burgerlijke autoriteiten, vaderlandslievende verenigingen, … Een nieuwe koperen plaat was op de sokkel bevestigd. De ceremonie ging van start na een overvlucht van een NH90. Generaal o.r. Gerard Van Caelenberge bracht tijdens zijn toespraak hulde aan de crew van de FG-378 én aan het bergingsteam. Hij benadrukte dat in het buitenland gesneuvelde Belgische militairen nooit meer worden achtergelaten maar altijd gerepatrieerd naar hun thuisland.
De aanwezigen konden na de plechtigheid een interessante tentoonstelling bezoeken over het dramatische verhaal van de Piasecki-crew. Daar was ook een gedeelte van de gerecupereerde onderdelen van de FG-378 te zien was.
