Vliegveld van Temploux-Suarlée, 17 juni 2021. Na bijna vier jaar werkzaamheden, waaronder de aanleg van een verharde landingsbaan en een assemblagehal voor Sonaca Aircraft, is de renovatie van het hoofdgebouw van het vliegveld van Namen voltooid. Met trots werden de nieuwe faciliteiten, voorzien van alle moderne voorzieningen om bedrijven uit de sector aan te trekken, ingehuldigd door het team van Olivier de Spoelberch en Benjamin de Broqueville in aanwezigheid van verschillende Waalse ministers, lokale autoriteiten en vrienden van het vliegveld. Het platform bereidt zich voor op een veelbelovende toekomst door in te zetten op evenementen, geavanceerd onderzoek in de luchtvaart en wil een centrum van economische ontwikkeling worden in de regio Namen.
Een constante evolutie sinds 1947
Op 21 juni 1947 werd het terrein van Temploux, dat voor 50% op Suarlée ligt, ingehuldigd door de Aéro-Club de la Meuse (ACM) in aanwezigheid van de toenmalige minister van Communicatie Achille Van Acker. De eerste 15 jaar werd er voornamelijk aan zweefvliegen gedaan, met de oprichting halverwege 1948 van het Centre Ecole National de Vol à Voile, de voorloper van het huidige Centre National de Vol à Voile dat nu in Saint-Hubert is gevestigd (www.hangarflying.eu/fr/2017/11/1947-1962-quinze-annees-de-vol-a-voile-a-temploux/).
De ontwikkeling van de naoorlogse lichte luchtvaart kwam het Naamse vliegveld ten goede, dat in de jaren zestig een van de belangrijkste recreatieve vliegvelden van België werd. De groei van de activiteit was zo groot dat de ACM de zware taak van het beheer van het terrein niet langer kon dragen. Het beheer werd op 18 april 1970 overgenomen door de vzw Aérodrome de Namur, die de provincie Namen, het Economisch Bureau, de Provinciale Federatie voor Toerisme en de ACM omvatte. Zoals een lokale gedeputeerde (wiens naam in de vergetelheid is geraakt), een groot verdediger van het vliegveld, destijds zei: “deze organisaties verbonden hun lot aan een drievoudige ontwikkeling van dit instrument, een onmisbare uitrusting als infrastructuur van openbaar nut, een operationeel centrum van een moderne economie en een sector van gediversifieerde activiteiten”. Tot 1980 werden aanzienlijke investeringen gedaan, vaak tegen de wil van de gebruikers die de omvang van deze realisaties, waarvan het nut en de rendabiliteit zeer twijfelachtig leken, betreurden. Dit demagogische beheer van overheidsgelden zou financieel desastreus zijn. Vanaf 1976 verslechterde het beheer van het vliegveld, dat altijd gezond was geweest, sterk en doken de financiën in het rood.
Uit deze periode dateren het thans gerenoveerde hoofdgebouw en de grote hangar 4, die nog steeds de zweefvliegtuigen van CAP Vol à Voile (voortkomend uit de fusie van de Aéro-Club Royal de la Meuse en de Royal Club National d’Aviation in 1999) herbergt, waarvan de hoogte menig bezoeker nog steeds verrast. Na hevige turbulentie tussen voorstanders en tegenstanders van het vliegveld, werd het terrein door de Provincie Namen (die in 1981 de vzw Aérodrome de Namur verving) in januari 1984 verkocht aan Georges Bertrand van Publi-Air. Het scheelde niet veel of het terrein was veranderd in een renbaan en het herademde als luchtvaartcentrum. Na het overlijden van Georges Bertrand in 2002 nam zijn echtgenote Martine het beheer over tot 2017, toen het terrein, waarvan de infrastructuur sterk verouderd was, werd overgenomen door Olivier de Spoelberch, Benjamin de Broqueville en Vanina Ickx (die zich sindsdien heeft teruggetrokken). Wij verwijzen u naar het uitstekende artikel van Guy Viselé, verschenen op Hangar Flying in oktober 2017, voor meer details (www.hangarflying.eu/fr/2017/10/aerodrome-de-namur-avenir-assure/).
Van een vliegclubterrein naar een economisch centrum
Zo heeft het vliegveld in 70 jaar tijd overleefd, van een vliegclubterrein naar een echt centrum van economische ontwikkeling.
Van 2017 tot 2021 werd niet minder dan 12 miljoen euro geïnvesteerd in de ‘renaissance’ van Temploux: aanleg van een verharde landingsbaan (www.hangarflying.eu/fr/2018/07/temploux-sendurcit/), nieuwe tankplaatsen, bouw van de 2.300m² grote assemblagehal voor Sonaca Aircraft (www.hangarflying.eu/fr/2019/10/un-nouveau-hall-dassemblage-pour-le-sonaca-200/), asbestsanering en renovatie van de daken van de hangars, nieuwe parkeerplaatsen, om in 2021 af te sluiten met de afronding van de grondige restauratie van het oude gebouw uit het midden van de jaren zeventig, dat steeds bouwvalliger was geworden.
Zoals Benjamin de Broqueville, CEO van de N.V. Aérodrome de Namur, benadrukt, is het doel niet alleen om de luchtvaartactiviteit nieuw leven in te blazen, maar om een echt economisch centrum te ontwikkelen dat gericht is op luchtvaart, zoals Guy Viselé aantoont in zijn artikel van januari 2019 op Hangar Flying (www.hangarflying.eu/fr/2019/01/de-namur-a-la-stratosphere-laerodrome-se-developpe/). Naast Sonaca hebben diverse bedrijven uit de luchtvaartsector Temploux gekozen als vestigingsplaats, waardoor 130 banen op de site zijn gecreëerd of aangevoerd, een aantal dat in de toekomst nog verder zal toenemen, met als doel 200 in 2023.
De renovatie van het hoofdgebouw
De renovatie en uitbreiding van het hoofdgebouw, de derde fase van de renovatie van de vliegveldsinfrastructuur, werd in juni van dit jaar voltooid na enkele vertragingen in de bouw als gevolg van de Covid-crisis en enkele technische punten die moesten worden opgelost om het gebouw volledig operationeel te maken. Het is volledig gerenoveerd en beschikt over goed uitgeruste vergaderzalen van 8 tot 300 personen (glasvezel, wifi etc.), evenals een brasserie en mogelijkheden voor het organiseren van grote evenementen. Alles is gedaan om bedrijven aan te trekken om zich te vestigen of om erheen te komen voor seminars of ’teambuilding’ in een aangename en moderne omgeving.
Een prachtig ‘roof top’ biedt een adembenemend uitzicht op de landingsbanen en een nieuwe verkeerstoren geeft de vliegveldcommandanten eindelijk een aangepaste werkomgeving. Ouden van dagen zullen zich de belachelijke toren van het oude gebouw herinneren, even krap als onbruikbaar. Het grootste deel van het werk werd uitgevoerd door Waalse bedrijven en met private middelen; er werd geen beroep gedaan op de publieke sector. Sinds 1977, in een tijd dat het gebouw al leed aan gebrek aan aandacht, kom ik in Temploux en ik ben onder de indruk van de kwaliteit van de renovatie en transformatie. Het minste wat je kunt zeggen is dat alles goed is overdacht en het moet worden benadrukt dat Olivier de Spoelberch er een heel persoonlijke toets aan heeft gegeven door passende decors te ontwerpen en te realiseren.
Een gewonnen weddenschap en een mooie toekomst in het verschiet
Bij de overname in 2017 verklaarde Olivier de Spoelberch dat hij een ontspannen en vriendschappelijke sfeer wilde bewaren en onderhouden tussen alle enthousiastelingen van de verschillende luchtvaartdisciplines die actief zijn op de site, evenals een goede samenleving met de omwonenden, waarvan sommigen helaas lijken te vergeten dat het vliegveld al lang bestond voordat zij zich in de omgeving vestigden.
De weddenschap lijkt gewonnen. De activiteiten van privévliegerij, zweefvliegen, parachutespringen, drones, assemblage en testen van de Sonaca 200/201 passen harmonieus in elkaar. Het aantal externe bezoekers, met name buitenlanders, neemt toe, evenals sommige vliegtuigen of helikopters die komen tanken met geschikte brandstof die nu beschikbaar is en waardoor de onzekerheden van een grote luchthaven zoals het nabijgelegen Charleroi (EBCI) kunnen worden vermeden. Het management overlegt regelmatig met de omwonenden om eventuele problemen te onderzoeken en op te lossen.
Als je piloot bent, als je wilt leren vliegen in een vliegtuig, helikopter of zweefvliegtuig, parachutespringen, als je een spotter bent, als je een bedrijf bent in de luchtvaartsector dat op zoek is naar een vriendelijke en toegankelijke locatie,
als je een origineel evenement wilt organiseren of gewoon wilt wandelen, eten of kinderen hebt aan wie je dromen wilt geven, dan is Temploux ’the place to go’.
Tekst en foto’s: Bob Verhegghen
