Charleroi Airport, 24 september 2019. Ontwikkeld door de Zwitserse fabrikant Pilatus, maakt de gloednieuwe PC-24 Business Jet zijn opwachting in België. Geregistreerd OO-kaart, het wordt op 23 juli 2019 afgeleverd aan European Aircraft Private Club (EAPC), dat al niet minder dan vijf Pilatus PC-12 mono-turboprops gebruikt. We wilden meer weten over dit bedrijf dat in een paar jaar een uniek model in België heeft ontwikkeld in een zeer specifieke niche van de algemene luchtvaart, en ontmoette Denis Petitfrère, Managing Director en Accounting Manager van EAPC.
Het project dateert uit 2010. Een jonge ondernemer die gepassioneerd is door de luchtvaart, Denis Petitfrère, heeft zojuist de krachten gebundeld met een paar andere partners om de nieuwe CAG Flying School (opgericht door Berthy Graux in 1976) over te nemen, aan wie hij een Twin Engine Diamond huurde. DA-42 tweelingster. Hij wordt benaderd door een groep mensen die op zoek zijn naar een pragmatische oplossing voor hun privévliegtuigbewegingen.
Denis Petitfrère begint een marktstudie om het vliegtuig te vinden dat overeenkomt met deze behoefte. Het analyseert verschillende soorten eenmotorige, waaronder Piper Malibu, Socata (nu Daher) TBM-850 en Pilatus PC-12. Hij ontdekt een beetje bij toeval de Extra 500, een turboprop-versie van de Extra 400, een high-performance onder druk staande eenmotorig. Het zal pas in 2011 gecertificeerd zijn, waardoor het mogelijk is om de realisatie van het project te overwegen. Ontwikkeld door Walter Extra, bekend om zijn acrobatische vliegtuigen, is de Extra 500 voornamelijk opgebouwd uit composietmaterialen. Het heeft een hoge vleugel zonder steunen, kan zes mensen meenemen naar een zeer ruime onder druk staande cabine en wordt aangedreven door een 450 SHP Rolls-Royce 250-turbine. Het heeft een kruissnelheid van 225 knopen (420 km/u) en een bereik van 1.600 Nm (ongeveer 2.900 km).
De overname van de extra 500 D-FBR’s (MSN1003) zal uiteindelijk in juli 2012 worden afgerond. Dit apparaat, waarvan slechts zeven exemplaren werden gebouwd, was niet succesvol vanwege een onderkapitalisatie van de bouwer op dat moment. Het was economisch zeer interessant, met uitstekende prestaties, maar bleek al snel te worden beperkt door het gebrek aan ontdooicertificering en het te lage laadvermogen.
European Aircraft Private Club (EPC) werd in december 2013 opgericht in de vorm van een coöperatief bedrijf en begon met de extra 500. Het hoofdkantoor van de EAPC bevindt zich op de luchthaven van Charleroi-Gosselies, waar het bedrijf een schuur en kantoren heeft in de ‘Algemene luchtvaart’ naast de brandweer faciliteiten.
EAPC brengt verschillende partners samen die een privévliegtuig willen verwerven en besturen voor hun exclusief en niet-commercieel gebruik. De oprichters willen een privéstructuur opzetten om in hun naam en namens hen een vliegtuig te beheren voor hun reizen naar Europa. Sommigen hadden ervaring in Cirrus, maar wilden een professioneel beheerd condominium voor hun exclusief gebruik. Overtuigd door een testvlucht in Pilatus PC-12 in juli 2013 bestelden de eerste partners in mei 2014 een eerste vliegtuig.
De Pilatus PC-12 wordt aangedreven door een turbine van 1.200 SHP Pratt & Whitney Canada PT-6A-67P. De cabine onder druk is bijzonder ruim (9,34 m3) en biedt plaats aan maximaal 9 passagiers in een versie met hoge dichtheid, of zes passagiers in een executive versie (gekozen door EAPC). Het heeft zowel een passagiersdeur met ingebouwde trap als een grote achterdeur (1,35 m x 1,32 m) voor het laden van bagage (toegankelijk tijdens de vlucht) of vracht. De maximale kruissnelheid is 285 kts (528 km/u) en het bereik ‘Long Range Cruise’ is 2.088 Nm (3.867 km). Het kan op grassporen werken en op minder dan 800 meter opstijgen. Het maximale plafond is 30.000 ft (9.144 m). met een operationele kost van 30% tot 60% lager in vergelijking met dual-turboprops en straalmotoren met dezelfde capaciteit.
De startende groep groeide vervolgens geleidelijk, met het lidmaatschap van nieuwe leden in de coöperatie. Ze zijn al voor hun professionele behoeften van de klanten van de commerciële werkmaatschappijen van zakelijke vliegtuigen, maar de aangeboden machines zijn vaak te groot en te duur voor hun privéreisbehoeften.
We herinneren ons de geboorte in de jaren negentig van het fenomeen van het ‘fractionele eigendom’, dat het onderwerp was van gepassioneerde debatten, zowel in de Verenigde Staten als in Europa om zijn status te definiëren (‘commercieel’ of ‘privé’), en met verschillende reacties op de VS (beschouwd als commercieel) en in Europa (beschouwd als privé). Verschillende mede-eigenaren delen de aanschafkosten en het operationele beheer van vliegtuigen en profiteren van een tarief per vluchtuur dat overeenkomt met de variabele kosten voor hun reizen. De mede-eigenaren kopen een aandeel. Dit gaf geboorte aan reuzen zoals netjets, maar ook kleinere boerderijen.
Het lange verbod op de exploitatie van eenmotorige commerciële IFRS verhinderde dat traditionele operators moderne en betrouwbare eenmansleden tegen een meer betaalbare prijs voor particuliere klanten aanbood. Er was dus een echte nichemarkt. De recente (2017) Europese acceptatie van exploitatiecomplex eenmotorige IFRS, mogelijk gemaakt door de buitengewone betrouwbaarheid van huidige motoren en systemen, is een garantie voor de veiligheid van deze categorie vliegtuigen.
De rechtsvorm van een coöperatie biedt een ideaal kader voor dit soort toepassingen. Variabele kapitaal maakt gemakkelijk de in- en uitstap van partners mogelijk. De EAPC-statuten definiëren duidelijk het nagestreefde doel: ‘Het doel van de Vennootschap is alle activiteiten die direct of indirect betrekking hebben op het verlenen van diensten aan haar leden door hen een of meer vliegtuigen te bieden die door de Algemene Vergadering zullen zijn gekozen. het verwerven en onderhouden van vliegtuigen, alsmede het luchtvervoer van mensen en zaken in binnen- en buitenland namens haar partners, en advies in deze zaken. »
Qua werking behoort elk vliegtuig afzonderlijk tot een bepaald aantal partners en vormt het een eenheid in het bedrijf. Er wordt onderscheid gemaakt tussen vaste kosten en operationele kosten. De eerste omvatten overheadkosten, waaronder operationele managementsoftware, verzekeringen, proefkosten. Het delen van vaste kosten hangt af van het percentage dat in het vliegtuig wordt gehouden. De operationele kosten zijn die welke rechtstreeks verband houden met het vliegtuig en de vluchten daarvan (landingsbelastingen, administratiekosten, Eurocontrol-kosten, enz.). Partners betalen voor het gebruik van hun vliegtuig op het moment van de vlucht.
De start van de operatie met de Extra 500 diende als testbank (‘proof of concept’) om de operatie in detail en in overeenstemming met de wet en luchtvaartvoorschriften te testen. We zijn uitgegaan van de definitie van commerciële luchtvaart: ’transportmiddelen die beschikbaar zijn voor het publiek of een groep mensen die de operatie niet beheersen’. Hier opereert EAPC volgens het principe van een ‘club’ die controle heeft over operaties, dus is het niet ‘commercieel’ in de zin van de voorschriften, en opereert het onder een particuliere status. De enige aandeelhouders van EAPC zijn de gebruikers en er is geen aandeelhouder die geen gebruiker is. Het principe van ‘meewerkend’. Het model werkt aan flexibiliteit en bruikbaarheid en streeft niet naar buitensporige groei. Op veiligheidsniveau worden EAPC-vliegtuigen gestolen door ervaren en gekwalificeerde professionele piloten op het soort machines dat wordt geëxploiteerd. Interviews worden uitgevoerd met JG Aviation in Gray (Frankrijk), Pilatus Authorized Service Center.
De huidige vloot bestaat uit vijf Pilatus PC-12 en de eerste Belgische PC-24 Pilatus, evenals de vroege 500 extra. De voortgang is stabiel, met elk jaar sinds 2013 een nieuw vliegtuig. Elk vliegtuig in de vloot behoort tot een apart bedrijf, waardoor het gemakkelijk is om de kosten per aandeelhouder binnen dit bedrijf te verdelen. De partners zijn beide aandeelhouders van het bedrijf ‘Avion’ en EAPC.
Het jaarlijkse gebruik per apparaat is vrij hoog, wat het aandeel van de vaste kosten met het uur aanzienlijk vermindert. De PC-12-47E NG Pilatus vliegt bijna 1.000 vlieguren per jaar! De eerste (O-PCI MSN 1380) werd geleverd in juni 2014, gevolgd door OO-PCJ (MSN 1571) in 2015, OO-PCK (MSN 1611) in 2016, OO-PCM (MSN 1704) in 2017 en OO-PCN (MSN 1819) in 2018. en de geheel nieuwe PC-24 (O-MAP MSN) 131), geleverd in juli 23, 2019, heeft eind september al meer dan 130 vlieguren voltooid.
Bijgenaamd ‘de super veelzijdige jet’, de nieuwe PC-24 jet ontwikkeld door Pilatus is het enige apparaat in zijn klasse dat kan opstijgen en landen vanaf onverharde sporen. Het wordt aangedreven door twee Williams International FJ44-4A-reactoren van 3.420 lbs stuwkracht. De cabine biedt een volume van 14,20 m’ en biedt plaats aan 6 tot 10 passagiers, afhankelijk van de configuratie. Net als de PC-12 heeft het zowel een voordeur voor passagiers als een grote laaddeur aan de achterkant (1,25 m x 1,30 m). Het bereik met vier passagiers is 2.000 Nm (3.700 km) en de maximale kruissnelheid van 440 kts (815 km/u) Het maximale plafond is 45.000 ft (13.716 m).
De komst van deze eerste jet markeert een belangrijke stap in de ontwikkeling van EAPC. Dit ‘Belgische’ model van het condominium van high-performance privévliegtuigen werkt al zes jaar goed en groeit gestaag. Denis Petitfrère, zowel algemeen directeur als boekhoudmanager, vertelt ons over de toekomstvisie van het bedrijf: de prioriteit is om in een vriendschappelijke relatie te blijven met een beperkt aantal partners die elkaar kennen, wat geen redelijke vooruitgang in de weg staat.
