Glijdende cursus bij de VZP

Le Centrair 101A Pégase (ex OO-YVI) déploie ses grandes plumes à proximité d’Overboelare en juin 2015.

Onder de ferrule van vier doorgewinterde instructeurs (Jean-Pierre, Didi, Tom en Johan), volgden de zweefvliegtuigrotaties in een snel tempo en, het minste wat we kunnen zeggen is dat het goed en zelfs verdomd omdraaide! Leuke organisatie van vluchten zoals we alleen weten hoe we dat moeten doen in clubs waar toegewijde enthousiastelingen alles geven om een dozijn beginners te vliegen die al eerder een stage of een paar vluchten binnen de VZP hebben voltooid, evenals vier recente rekruten die graag de vlucht willen ontdekken bij Sail en het rijden technieken.

De helft van de zweefvliegtuigvloot van de Vlaams Zweefvliegcentrum Phoenix (VZP) kwam in de vroege ochtend van 30 juli 2019 uit de hangar.
Briefing “on-the-spot” ten behoeve van jonge velivoles op het startgebied op de drempel van spoor 21.
Het “afgelegen” station (verre) van de lier die 600 meter is, op de drempel van spoor 03.

Gelukkig was het weer mild en hield de wind stand, maar stabiel en goed in de as van de baan: de omstandigheden waarmee je voor wat hoogtewinst kunt gaan dankzij pure en niet te turbulente thermiek. Bovendien mogen overboelare in de vluchtinformatieregio (FIR) in Brussel, zweefvliegtuigen slechts in gewone tijden tot 750 meter klimmen en, bij uitzondering, op 1.350 meter (4.500 voet). Dit was het geval op 30 juli, het luchtvaartterrein bevond zich niet in de afdalingsas van een van de sporen die in Zaventem in gebruik waren, dus het was allemaal voordeel voor de dagactiviteiten bij de VZP en zijn velulen hebben het tot vreugde gebracht.

Een 30-jarige club
Het Vlaams Zweefvliegcentrum Phoenix werd opgericht in 1988, dus het is meer dan dertig jaar geleden dat het zijn Velivole-bestaan op het vliegveld Aalst-ter Kluizen begon. De aanwezigheid op deze grond was relatief kortstondig, omdat het luchtvaartterrein in 1990 werd gesloten, waardoor de VZP gedwongen werd te emigreren naar het nieuwe luchtvaartveld dat zojuist in Zottegem was aangelegd, dat in 1996 gedwongen was zijn activiteiten te staken. De Phoenix is nog steeds herboren uit zijn as, de VZP vestigde vervolgens zijn penates in Overboelare, het privévliegveld dat eigendom was van Armand Coesens. Omdat hij zelf een fervent vlieger en een dynamische ondernemer was, had hij in 1972 zijn hoogwerker opgezet. 500 meter lang, een enorme DC-4 viermotor die hij van de landgoederen had verworven en die daarheen werd vervoerd om het bar-clubhuis te worden voor lokale piloten of bezoekers. Dit grote vliegtuig bestaat nog steeds, maar alleen als een attractie, het onderhouden als een bar was te problematisch, vooral op het gebied van veiligheid.

De jonge stagiaire houdt de veer (de vleugeltip) van de Ask-13-zweefvliegtuig vast en heft zijn linkerarm op om aan te geven dat hij is versierd met lier.
De Schleicher Ask-13 tweezitter in volle lier onthult zijn typische omgekeerde vleugels.
De tweezitter ASK-21, getrokken door de lier, is een van de eerste soorten zweefvliegtuigen die volledig in plastic zijn gebouwd door A. Schleicher. We kunnen duidelijk de enkelsporige lander opmerken die het zweefvliegtuig lichter maakt en verfijnt, maar waarvoor we “de veer vasthouden” (of de punt van de vleugel) in de beginfase van de worp, totdat het zweefvliegtuig voldoende snelheid heeft verworven om stabiel te zijn en de horizontale vleugels te hebben.
Picture of Jean-Pierre Decock

Jean-Pierre Decock

Brevet B de vol à voile en 1958. Pilote privé avion en 1970. Totalise 600 heures de vol dont 70 d’acro. Un œil droit insuffisant empêche toute carrière dans l’aviation. (Co-)Auteur et traducteur de 41 ouvrages d’aviation publiés en 4 langues depuis 1978. Compétences: histoire, technique et pilotage (aviation civile, militaire ou sportive).