EBGG Tailwheel Meet 2019
Overboelare, 4 augustus 2019. Vanaf het allereerste moment word je ondergedompeld in de gemoedelijke, clubachtige sfeer van de Tailwheel Meet. De organisatie is soepel en tegelijkertijd goed georkestreerd; de vliegtuigen staan opgesteld op een handbreedte afstand van de toeschouwers, die zich achter de afzettingen beginnen te verzamelen. Het weer is prachtig, de lucht is blauw en tegen 10:00 uur gonst het op het vliegveld van de bezoekende vliegtuigen en andere toestellen die taxiën om op te stijgen en formatievluchten uit te voeren. De luchtverkeersleiding en de begeleiding worden verzorgd door het team van Kris De Schrijver, Pieter Loman en Daniel Thielemans, die dankzij jarenlange ervaring precies weten wat ze doen.
Zoals elk jaar, en het is inmiddels bijna een ritueel geworden, heeft de Tailwheel Meet een aantal verrassingen in petto voor vliegtuigspotters en andere luchtvaartliefhebbers. Dit keer kunnen ze genieten van een meesterlijke demonstratie van de Yak-55 met Jacques Bodart aan de stuurknop. Een andere ontdekking is de SV4 RS, een replica op schaal 1:1 van het originele vliegtuig, maar dan 350 kg lichter. Nog een zeldzaamheid is de aanwezigheid van een PZL Wilga, een Pools werkvliegtuig dat op een kameel lijkt met een grote stermotor in de neus.
Zoals al jarenlang de traditie is, vermaakte het acrobatische duo de gebroeders Pitts van EBGG – Luc Coesens met zijn Pitts S-2C (G-INDY) en Peter Van Israël (de vliegende man uit Peter Pan) met zijn nieuwe Pitts S-2C (G-FDPS) – het publiek meermaals met hun acrobatische vluchten in strakke formatie. Na hun demonstraties voegden ze zich bij de vlieglijn vlakbij de toeschouwers, die hen spontaan een welverdiend en enthousiast applaus gaven!
Er waren ook talloze formatievluchten, vaak geïmproviseerd en ongebruikelijk, van twee, drie of vier Piper Cubs van alle typen, waarbij het grootste peloton bestond uit L-4H Grasshoppers met USAAF-markeringen, mogelijk met invasie strepen.eDe herdenking van de landing in Normandië vraagt erom…
Ondanks de vele vliegtuigbewegingen gingen de zweefvliegactiviteiten onverminderd door en volgden de lieroperaties elkaar in rap tempo op. Hierdoor werden zo’n zeventig introductievluchten geboekt door het publiek, een geweldige propaganda- en wervingsactie voor het Vlaams Zweefvliegcentrum Phoenix!
Kortom, het programma van Tailwheel Meet 2019 was uitgebreid en gevarieerd gedurende de hele dag, met een hoog tempo van activiteiten en entertainment. Gefeliciteerd en dank aan Kris De Schrijver en zijn team van zeer gemotiveerde vrijwilligers die van dit fantastische luchtvaartweekend een succes hebben gemaakt.
Texte et photos: Jean-Pierre Decock
Foto’s van de auteur
De sterren van Overboelare, de “Pitts Brothers”, vliegen in strakke formatie met Luc Coesens aan de kop in zijn G-INDY en Peter Van Israel (de vliegende man uit Peter Pan) aan zijn zijde, die aan de stuurknuppel zit van zijn nieuwe Pitts S-2C met registratienummer G-FDPS in Groot-Brittannië.
De “Pitts Brothers” in een zeer, zeer compacte formatie, wat de Angelsaksen een “compacte formatie” noemen!
Luc Coesens landt na zijn show met Peter Van Israel.
Peter Van Israël, de partner van Luc Coesens, is zojuist zelf geland met zijn nieuwe Pitts S-2C.
De Yak 55M, geregistreerd als LY-JAK in Litouwen, is een Russisch vliegtuig ontworpen voor aerobaticwedstrijden op onbeperkt niveau. Dit is mogelijk dankzij de grote Vedeneev-stermotor met een vermogen van 360 pk, genoeg om de aerobatics opnieuw uit te vinden!
Jacques Bodart, de temmer van de 360 paarden van de Yak 55M.
De SV4.RS, een ultralichte replica van de iconische Belgische dubbeldekker, maakte zijn debuut op Overboelare. Het toestel is ontwikkeld en gebouwd door een bedrijf in Neu-Moresnet onder leiding van Raoul Séverin, een voormalig piloot van de BN2 Islander en Alouette II helikopters bij de Belgische Lichte Luchtvaart. Het vliegtuig is verkrijgbaar als bouwpakket of vliegklaar; medio 2017 waren er al 52 bouwpakketten besteld, en het prototype maakte zijn eerste vlucht met Raoul Séverin aan de stuurknop op 28 december 2016.
Pieter Drobé is piloot en mede-eigenaar, samen met zijn broers Kristof en Didier Coddens, van de Rotax 914-aangedreven SV4 RS met registratienummer OO-I03, die gestationeerd is op het door Roland Coddens opgerichte microlight-vliegveld Baisy-Thy. Deze SV4 RS, die begin 2019 in gebruik werd genomen, heeft al 79 vlieguren gemaakt. De piloot heeft zeven of acht toestellen in verschillende bouwfasen gezien toen hij zijn machine in ontvangst nam bij de werkplaats van Ultra Light Concept PGmbH in Neu Moresnet.
Op weg naar Saint-Hubert voor de Zlin Savage Cub van Jean-Paul Larbière, een zeer vriendelijke groothertogelijke piloot die het toestel heeft geregistreerd onder nummer 25AFH in het departement Doubs in Frankrijk (F-JBMG is de radio-roepnaam van de piloot).
De Piper PA-18 Super Cub met registratienummer PH-GBA in Nederland wordt bestuurd door Stephan van Straaten, die terugkeert naar Hilversum.
Guy Hofkens stijgt op in zijn Piper PA-18 met registratienummer OO-SPJ om zijn thuishaven Hoevenen ten noorden van Antwerpen te bereiken.
Retourvlucht van de Taylorcraft G-BIGK naar Eggesford Aerodrome (in Devon, in het zuidwesten van Engeland), de thuisbasis van vele historische lichte vliegtuigen. De Britse vestiging van Taylorcraft werd later de fabrikant van lichte vliegtuigen Auster.
De Piper L-4H Grasshopper, registratienummer G-AKIB, is een echte veteraan uit de Tweede Wereldoorlog. Het toestel werd in 1944 in gebruik genomen (USAAF serienummer 480015) en de M44-code en invasie strepen zijn daarom authentiek. Dit gedemobiliseerde vliegtuig begon zijn civiele carrière in België onder registratienummer OO-RAY bij de West Aviation Club van Koksijde, die het in 1964 aan Groot-Brittannië verkocht. Het is momenteel gestationeerd in Eggesford.
Twee vaste deelnemers aan de Tailwheel Meet vlogen in formatie voorbij: de SV4 D (of E) OO-SVT bestuurd door Maxim Schelfhout en OO-KAT met Frank De Meyer aan de stuurknop.
De Piper L-18 (civiele registratie OO-LGB), voorheen OL-L49 in militaire dienst, bestuurd door Mario Aelaerts, een vaste deelnemer (vliegtuig en piloot) aan de Tailwheel Meet sinds het begin.
De SV4 met registratienummer OO-SVG (voorheen V21 militair) afkomstig uit Coxyde wordt bestuurd door Luc Coussement.
De Piper L-18 (OO-LVZ) wordt bestuurd door Roger Fraikin en, zoals blijkt uit het embleem van Royal Verviers Aviation op de staartvin, is dit toestel afkomstig van vliegveld Verviers-Theux.
Formation en « line astern » des Piper PA-18 Super Cub D-EHCB/OL-L45, OO-TIM et OO-LGB/OL-L49.
De bijzondere PZL 104 Wilga 35A heeft in Frankrijk de registratie F-HPZL. Dit in Polen gefabriceerde werkvliegtuig wordt bestuurd door Arnaud Dehoux, die ermee terugvliegt naar zijn basis in Saint-Hubert.
De Piper L-4H Grasshopper, geschilderd in de kleuren van het Franse leger, werd in 1943 geregistreerd als 330510 bij het Amerikaanse leger. In juli 1946 werd het toestel als overtollig verkocht aan een Belg onder de civiele registratie OO-REA. In mei 1947 werd het in Frankrijk doorverkocht, waar het de registratie F-BCPN kreeg en sindsdien onder die registratie is gebleven. Deze L-4H, bestuurd door Jean-Claude “Kéké” Kaisin, was onderweg terug van een Piper L-4/J-3-bijeenkomst in Granville, Normandië, via Arras, waar het was geland om bij te tanken alvorens de reis naar Valenciennes voort te zetten, met een tussenstop bij de Tailwheel Meet in Overboelare. Zoals lichte vliegtuigen uit die tijd had deze L-4H geen startmotor en moest de propeller handmatig worden rondgedraaid. Dat deed de piloot, maar de motor bleek weerbarstig. Uiteindelijk won de volharding van de piloot het echter en sloeg de motor aan.
De Piper L-4H Grasshopper B33 met registratienummer F-BFYI in Frankrijk wordt bestuurd door Albert Passager, een voormalig piloot van de luchtmacht, die het toestel terugvliegt naar zijn basis in Valenciennes.
De peetmoeder van het jaar van de Tailwheel Meet is tevens uitgeroepen tot de eerste Aviatrix van het jaar. Haar naam is Ellie Carter, ze is Brits en ze heeft al sinds haar veertiende een zweefvliegbrevet. Wanneer ze in november 2019 zestien wordt, zal ze ongetwijfeld haar vliegbrevet voor vliegtuigen halen. Veel succes, Ellie!
De Aviatrix 2019-trofee en het certificaat worden uitgereikt aan winnares Ellie Carter door Kris De Schrijver en Tom Geroms, namens het comité waarvan Valérie Dereymaeker lid is.
Valérie Dereymaeker (Lady Bush Pilot) stijgt op in haar Piper Super Cub aan het hoofd van de formatie met de SV4’s van Raymond Cuypers, Maxim Schelfhout en Frank De Meyer, die terugkeren naar Antwerpen-Deurne.
Ewout Henny keert aan boord van zijn SV4 terug naar Deurne, zwaait breed en zegt: “Tot volgend jaar…”
