Gosselies, 30 augustus 2016, op het tarmac met Pierre Van Wetter. Terwijl ik het Sonaca 200 vliegtuig nadert, glimmend in zijn aluminium kleurstelling onder de genereuze nazomerzon, komt de uitspraak van Sir Sydney Camm, de geniale ontwerper van de Typhoon, Tempest en Hunter jachtvliegtuigen, me onmiddellijk voor de geest: een mooi vliegtuig vliegt altijd goed. Dat is wat we zo meteen gaan controleren. Pierre Van Wetter is de promotor en manager van SONACA Aircraft, de nieuwe dochteronderneming van SONACA, opgericht door hemzelf en zijn partners Sophie Lancereau en Carl Mengdehl.
 | De Sonaca 200, passend geregistreerd als OO-SON, taxiënd in Gosselies met Pierre Van Wetter aan de bediening. |
We lopen naar het vliegtuig, toepasselijk geregistreerd als OO-SON, dat overigens in Zuid-Afrika is gebouwd door The Airplane Factory. Eind 2015 is het naar België gevlogen, waarna de nieuwe dochteronderneming Sonaca Aircraft, in volledige overeenstemming met de oorspronkelijke Zuid-Afrikaanse ontwerper, ingrijpende wijzigingen heeft doorgevoerd om de Sling 2 te transformeren in de Sonaca 200. Dit is een heel ander toestel en het prototype van de serie waarvan de bouw in 2017 zou moeten starten voor levering van het eerste toestel in september, na het verkrijgen van de Europese EASA-certificeringen.
 | De auteur woont de pre-flight check bij, uitgevoerd door de piloot van de Sonaca 200, met op de achtergrond de verkeerstoren van Gosselies. |
Tijdens de inspectie rond het vliegtuig
Samen met Pierre Van Wetter, die de piloot is, bereiden we ons voor op de pre-flight inspectie van dit prachtige kleine vliegtuig met zijn onmiskenbaar strakke lijnen en de uitstraling van wat men vroeger een “goede kist” noemde voor klassieke metalen vliegtuigen. De geklonken aluminium panelen benadrukken namelijk de robuustheid van het toestel.
 | Discussie over de synthetische bladen van de variabele-spoed propeller van de Sonaca 200, aangedreven door een Rotax 914F motor van 115 pk. |
We beginnen bij de voorrand van de linkervleugel en Pierre Van Wetter legt me het vleugeltanksysteem uit van 2 x 70 liter, gepositioneerd in de voorrand van de vleugel, vóór de hoofdligger. Het meenemen van 140 liter brandstof voor een verbruik van 18 liter/uur maakt een vliegduur van bijna 8 uur mogelijk, oftewel een afstand van ongeveer 1.500 kilometer in kruisvlucht; dit maakt het dus een vliegtuig voor langeafstandsreizen in vergelijking met de tweezitters die momenteel op de markt zijn en waarvan de vliegduur over het algemeen de helft is van die van de Sonaca 200.
Achter de vleugel wijst de piloot me op het oppervlak van de rolroeren en de vleugeltip in de vorm van een winglet om vleugeltipuitholling te voorkomen of te vertragen. De elektrisch bediende spleetkleppen (slots) lopen van het rolroer tot aan de vleugelwortel; hun grote oppervlak en de slots zorgen voor een optimale efficiëntie van de flaps wat betreft de lift van het toestel, evenals een aanzienlijk luchtrem-effect. We zetten onze externe controle voort en stoppen, na het controleren van het olieniveau van de Rotax-motor, bij de driebladige propeller van composietmateriaal die, om redenen van economie en vereenvoudiging, op de productiemodellen geen variabele spoed (constant speed) meer zal hebben, maar een vaste spoed.
 | Aan boord, motor opwarmend voordat we taxiën voor de testvlucht; links de auteur, rechts Pierre Van Wetter, de promotor van het Sonaca 200 project. |
Een blik op het driewielige landingsgestel van glasvezel en een vraag over het inspectieluikje (naast een grote “warning” sticker) dat zich vóór de voorruit van het vliegtuig bevindt, aan de linkerkant van de neus… De piloot informeert me dat het de behuizing is van de reddingsparachute van het toestel, standaard geïnstalleerd op de Sling in Zuid-Afrika; dit systeem zal echter ontbreken op de productiemodellen van de Sonaca 200 om gewicht te besparen, maar vooral om complexe, repetitieve en kostbare onderhoud van de noodparachute te vermijden, die vooral nuttig is in extreme en daardoor zeer zeldzame omstandigheden. Het is beslist een erg mooie vliegmachine en we stappen in om de bewering van Sir Sydney Camm zelf te controleren…
 | De kleine Sonaca 200 op wachtpunt S4 zal binnenkort piloten opleiden voor grote Boeing 737’s zoals deze van Ryanair die landt op Brussels South Charleroi Airport. |
In de lucht
Pierre Van Wetter en ik nemen plaats in de ruime en comfortabele cockpit van de Sonaca 200. De motor startte in één keer. Een snelle controle van het dashboard, dat zowel digitaal is met zijn Garmin-scherm als analoog (snelheidsmeter, kunstmatige horizon en hoogtemeter), en daar gaan we, taxiënd naar het wachtpunt van taxibaan S4 voor toegang tot baan 25. Laatste motorcontroles en we krijgen toestemming om op te lijnen en op te stijgen. De QNH (barometrische druk op gemiddeld zeeniveau) is 1027 mb, de matige wind van acht knopen waait uit 230 en ligt dus goed in de as van de baan. Pierre Van Wetter duwt de gashendel volledig naar voren, het vliegtuig komt in beweging en stijgt op in iets meer dan tweehonderd meter. De klim is krachtig, met praktisch 250 meter/minuut. Afbuigen naar rechts en we verlaten al snel de controlegebied van Charleroi en zetten koers naar het westen, richting de hellende vlak van Ronquières, dat we al zien, want het zicht is vrijwel onbeperkt. De Sonaca 200 is opmerkelijk stabiel, een zo goed als ideaal vlieggedrag. Het toestel geeft een goede 100 knopen (185 km/u) aan op de snelheidsmeter en vliegt vrijwel vanzelf naar de imposante toren van Ronquières. Pierre Van Wetter geeft me de besturing en ik ben positief verrast door de precisie en de kleine uitslagen van de stuurknuppel en de voetpedalen om een ruime bocht rond de toren van het hellende vlak te maken; de kist houdt zijn vlieghouding onberispelijk vast zonder correctie, je zou bijna denken dat we op de automatische piloot vliegen. Vervolgens zetten we koers naar de Leeuw van Waterloo en winnen wat hoogte om enkele overtrekken uit te voeren. De piloot start er een in schone configuratie en het toestel overtrekt strak op 60 knopen, waarbij de vleugels goed horizontaal blijven, en duikt om snelheid te winnen. Hetzelfde nogmaals, maar deze keer met de flaps maximaal uit: de piloot snijdt het gas af, tilt de neus van het vliegtuig omhoog, dat een zeer steile neus-up houding aanneemt voordat het abrupt overtrekt, zonder de minste buffeting (schokken) op 42 knopen om vervolgens diep te duiken en daarna volgzaam zijn normale vlieglijn te hervatten. Hoe dan ook, met de Sonaca 200 zullen piloten-in-opleiding heel goed weten wat een overtrek of een snelheidsverlies is…
 | Het dashboard van de Sonaca 200 met Garmin-scherm en basis analoge instrumenten (snelheidsmeter, kunstmatige horizon en hoogtemeter). De rode hendel linksonder in het midden is die voor het activeren van de reddingsparachute van het vliegtuig: dit systeem zal niet in de productiemodellen worden gemonteerd. |
 | Pierre Van Wetter, promotor van de Sonaca 200 en manager van Sonaca Aircraft, zichtbaar blij aan de besturing van “zijn kist”. |
 | Strakke 360° bocht boven de ruïnes van de abdij van Villers-la-Ville. |
We vliegen naar de ruïnes van de abdij van Villers-la-Ville en maken van de gelegenheid gebruik om een 360° bocht met een sterke hellingshoek te maken. De Sonaca 200 houdt de neus goed op de horizon zonder kleine roeruitslagen te hoeven geven om de helling van het toestel te behouden. Het is verbazingwekkend stabiel en de besturing is zo volgzaam als ik, persoonlijk, zelden heb ervaren bij de verschillende andere vliegtuigen die ik heb mogen besturen…
Maar de tijd vliegt en we zijn al bijna drie kwartier in de lucht, dus het is tijd om terug te keren. Vanaf Villers-la-Ville zijn we in een paar vleugelslagen bij het vliegveld van Gosselies, waar we na een directe nadering al snel aansluiten op het basisbeen van het rechtse circuit van baan 25. Daar lijnen we de neus van de Sonaca 200 uit met de baan en landen we soepel over zo’n 300 meter, na een uiterst enthousiaste vlucht aan boord van een bijzonder geslaagd licht vliegtuig dat in de nabije toekomst zeker nog van zich zal laten horen!
 | In de korte finale op baan 25 in Gosselies met een Boeing 737 van Ryanair wachtend op punt N5. |
 | Pierre Van Wetter en Jean-Pierre Decock zichtbaar tevreden over de bijzonder enthousiaste vlucht in de Sonaca 200. |
Overigens, eenmaal uit het toestel gestapt, bevestigt Pierre Van Wetter dat zijn orderboek al 22 Sonaca 200’s omvat (eind september 2016), namelijk 8 voor elk van de twee grote vliegscholen die in Gosselies actief zijn (Air Academy/New CAG en Belgian Flight School), waaraan nog 6 exemplaren in het buitenland zijn toegevoegd, namelijk telkens 2 toestellen voor respectievelijk de Aéro-Club Tissandier (Frankrijk), de London Flight Training School en de Flugschule am Flughaffen Essen-Mülheim (Duitsland).
Het succes van de Sonaca 200 is duidelijk verdiend en we wensen Pierre Van Wetter en zijn team toe dat het succes met reuzenstappen zal toenemen.
Jean-Pierre Decock
Foto’s van Guy Viselé en Jean-Pierre Decock
Voor aanvullende informatie: zie het artikel “Het Sonaca-vliegtuig” van Guy Viselé, verschenen op deze site in oktober 2015.
Voor luchtvaartclubs die een demonstratie van de Sonaca 200 wensen, kunt u contact opnemen met Pierre Van Wetter via www.sonaca-aircraft.com
TECHNISCHE FICHE VAN DE SONACA 200
Kenmerken
Spanwijdte: 9,15 m / Lengte: 7 m / Geschatte hoogte: 2,80 m.
Leeggewicht: 430 kg / Maximaal startgewicht: 750 kg
Belastingsfactor: +4,4 G
Aandrijving
Een BRP Rotax 914F motor met 115 pk
Prestaties
Kruissnelheid: 115 knopen (215 km/u)
Klimsnelheid: 750 voet/minuut (225 m/minuut)
Overttreksnelheid: 60 knopen (110 km/u) in schone configuratie en 40 knopen (74 km/u) met volledig uitgeschoven flaps
VNE (snelheid nooit te overschrijden): 145 knopen (270 km/u)
Startafstand: 350 m
Landingsafstand: ongeveer 300 m
