Saint Hubert, 27 augustus 2016. Deze zaterdag belooft veel goeds. Het weerbericht voorspelt een weekend met stralende zon, zoals België er deze zomer niet veel heeft gekend. Sinds enkele maanden heeft het sympathieke team dat Aerovintage organiseert op het terrein van Saint Hubert een intensieve promotiecampagne gevoerd op sociale media. Zelfs een publiek dat normaal gesproken niet geïnteresseerd is in luchtvaartevenementen, heeft via het ene of het andere kanaal de informatie ontvangen dat er een “fly-in” zal plaatsvinden in de Ardennen. Ergens is dat al een mooi succes.
 | Het is 9:00 uur en Firmin Henrard is al “aan het werk”. Hij duwt de Jodel naar de expositieruimte waar het de bewondering van jong en oud zal wekken. “Jazeker, meneer, u kunt uw eigen exemplaar bouwen.” |
Op de weg baadt een lichte mist de bossen, een overblijfsel van de vochtigheid van de voorgaande weken.
Bij onze aankomst staan de de Havilland Chipmunks van Didier Campion en Gérard Cauberg al op het parkeerterrein en de zweefvliegtuigen van het Centre National de Vol à Voile worden klaargemaakt voor de startbaan. Laten we van de gelegenheid gebruikmaken om de vrienden van de RSAB en de BAPA te bezoeken en rond te neuzen in de hangars.
 | De zweefvliegtuigen en motorzwevers van het Centre National de Vol à Voile zullen de hele dag door starts en landingen afwisselen. |
De organisatie had de piloten gevraagd om voor het middaguur op het terrein te zijn, maar lokale weersomstandigheden zouden sommige starts vertragen. De aankomsten zouden tussen 11 en 15 uur verspreid zijn. Er zou dus geen file ontstaan om de parkeerplaats te bereiken, die overigens perfect georganiseerd is door een handvol jonge vrijwilligers. De bemanningen met wie we hebben gesproken, spraken allemaal over de uitstekende organisatie van Aerovintage en het bijzonder vriendelijke en efficiënte torenpersoneel. Saint Hubert, dat is een hele mentaliteit.
 | Aankomst van de Bucker Jungmann OE-CFG, de verrassing van de dag. |
Onder de vliegtuigen die uiteindelijk aan de nieuwsgierigheid van het publiek werden aangeboden, bevonden zich zeer goede exemplaren! De interesse die Benoit Dierickx en zijn Bücker opwekten, bleef onverminderd groot. De prachtige groene tweedekker trok altijd evenveel nieuwsgierigen en specialisten aan. Benoit zou ons ’s middags trakteren op mooie vluchten waarbij we even de camera zouden vergeten om van het spektakel te genieten. Omdat hij een mooie reputatie begon op te bouwen, zou hij een paar uur wegglippen om zijn kunnen te tonen op een meeting in Duitsland. Maar de grote verrassing van de “fly-in” zou de komst zijn van een tweede Bücker, geregistreerd in Oostenrijk en eigendom van een sympathiek team gevestigd in Temploux. Dit was een van de eerste presentaties van de OE-CFG. Het betreft een Bücker 131 Jungmann (s/n 115). Het vliegtuig zal in de toekomst worden uitgerust met een rookkit, die samen met het vliegtuig is aangeschaft. De eigenaren zijn van plan dit vliegtuig volgend jaar op meetings te presenteren.
 | Altijd geconcentreerd, maar glimlachend naar het publiek, brengt Benoit Dierickx na een van zijn vluchten zijn Bücker 133 Jungmeister terug naar de parkeerplaats. |
Andere leuke verrassingen waren het bezoek van een prachtige Stinson Voyager (F-BFPM) en de Stearman (N4561N) van de vereniging Vintage Aero Passion uit Soissons in Frankrijk. De Voyager, die zeldzaam is op onze vliegvelden, wekte ook veel interesse bij piloten en bezoekers.
 | De prachtige Stinson Voyager, gekomen uit Soissons met de vereniging Vintage Aero Passion. Gerestaureerd door een vorige eigenaar, wordt hij in onberispelijke staat gehouden. Een ware vliegende limousine gemaakt voor toerisme. Het vliegtuig kwam overigens met vier bezoekers. |
 | Algemeen beeld van het terrein aan het begin van de middag. Op de voorgrond twee oude zweefvliegtuigen. |
Deze Aero Vintage was een uitstekend millésime. Dit jaar heeft over het algemeen geleid tot zeer goede “fly-ins” met soms een veel hogere interesse dan bij klassieke meetings, waar je uiteindelijk altijd hetzelfde ziet. Voorlopig hebben deze evenementen de verleiding van een zekere gigantisme kunnen vermijden (nou ja, 50.000 mensen voor een meeting in België, kunnen we spreken van gigantisme?). Zwaardere organisaties leiden onvermijdelijk tot onoplosbare veiligheidsproblemen en de dreiging van annulering als de risico’s op aanslagen aanhouden. Een situatie die verschillende luchtvaartevenementen in Frankrijk deze zomer hebben meegemaakt. Tenslotte heeft het in de val trappen om een “airshow” aan professionals toe te vertrouwen in België zijn meerwaarde niet bewezen en hebben we eerder bizarre situaties gezien die alleen bij ons voorkomen. Daarentegen hebben we tijdens verschillende “fly-ins” in België een zekere heropleving van de privéluchtvaart kunnen waarnemen, die we in coma waanden. Een ander goed nieuws is de aanwezigheid van een nieuwe generatie wiens enthousiasme en motivatie niets onderdoen voor die van hun voorgangers. Dit was ook het geval tijdens deze derde Aerovintage.
 | Minder bekend, deze Pilatus P3, geregistreerd F-AZHG, is ondanks zijn Franse registratie gestationeerd in Nederland. |
 | Het is altijd een genoegen om deze Vans RV-6 met registratie F-PHAT (C/N 25304) te zien, een regelmatige en altijd gewaardeerde bezoeker van “Fly-ins” in België. |
 | Nieuw op Aerovintage, enkele mooie oldtimers waren ook tentoongesteld. Hier een Alvis. Gezien de interesse van het publiek, een ervaring om de komende jaren te herhalen. |
Er is echter een probleem dat we moeten proberen op te lossen voor het seizoen 2017. Dit jaar was het niet ongewoon om vier luchtvaartevenementen in hetzelfde weekend te hebben. Zelfs een liefhebber kan niet op twee plaatsen tegelijk zijn en noodgedwongen, als hij naar twee “airshows” gaat, zal hij zijn budget halveren. Ik kan me voorstellen dat dezelfde zorg over de keuze tussen A of B ook speelt voor vliegtuigbezitters. Hoewel het publiek weer geïnteresseerd lijkt in luchtvaart, riskeren we de organisaties te verzwakken door het aantal bezoekers te verminderen. De situatie is niet beter als we kijken naar wat er in de buurlanden gebeurt. Deze overvloed aan evenementen, die een beetje de indruk wekt ongeorganiseerd te zijn, zal ook onvermijdelijk, de autoriteiten vroeg of laat ertoe aanzetten om veiligheidsmaatregelen op te leggen die veelbelovende initiatieven dreigen te vernietigen.
Kortom, Aerovintage 2016 heeft al zijn beloften waargemaakt; niet minder dan vijf leden van de redactie van Hangar Flying hebben genoten van wat ons werd geboden. Ik nodig u uit om de foto’s van Jean-Pierre te ontdekken, gemaakt op zondag, een even drukke en aangename dag als zaterdag.
 | Bij het terugkeren naar Soissons trakteert de Stearman N4561N het publiek op een passage met rook. Net als in La Ferté stelt Saint Hubert de fotograaf in staat om foto’s te maken in een omgeving zonder obstakels of visuele vervuiling. Wanneer het weer bovendien optimaal is, kan de lezer de indruk krijgen dat de foto in de lucht en op enkele meters afstand is genomen, terwijl de piloot de veiligheidsafstanden heeft gerespecteerd. Nog een pluspunt voor Saint Hubert. |
De vierde Aerovintage, dat is in 2017 met het genoegen u daar ongetwijfeld te ontmoeten.
Yves Duwelz
