Grimbergen, zondag 23 juni 2013. In de namiddag werd Jacques Baudillon getroffen door een hersentrombose. Jacques Baudillon, welbekend in de Belgische algemene luchtvaartkringen, en in het bijzonder bij de personen en piloten die zich inzetten voor Aviation Sans Frontières, was ongetwijfeld een figuur in de Belgische luchtvaart, gewaardeerd door de zeer talrijke vliegtuigbezitters die klant waren van zijn werkplaatsen onder de naam Euro-Sky, gevestigd in de zuidelijke zone van het vliegveld van Grimbergen.
 | Jacques Baudillon in zijn kantoor bij Euro-Sky op 16 oktober 2012 met de sympathieke glimlach die hem eigen was. (Foto Paul Van Caesbroeck) |
“Arpète” in zijn beginjaren
Vastberaden Belg van adoptie, was Jacques Baudillon echter van Franse nationaliteit, want hij werd geboren in Andilly-les-Marais in Charente-Maritime in 1950. Hij werd een “Arpète”, dat wil zeggen een leerling van de technische school van de Franse luchtmacht in Saintes tijdens het academiejaar 1965-1966. Hij vervolgde zijn opleiding aan de monteurschool van Rochefort en werd een monteur gespecialiseerd in tweemotorige Douglas C-47/DC-3 en Beech D-18/C-45 (de beroemde “bichette” voor Franse vliegers). Overgeplaatst naar Villacoublay werkte hij aan deze twee typen machines tot hun uitdienstname. Daarna wijdde hij zich voornamelijk aan het tweedelijns onderhoud van de Max Holste MH 1521 Broussard, de grote Franse eenmotorige machine die zijn glorietijd kende tijdens de Algerijnse oorlog, gevierd door de grote aas Pierre Clostermann in zijn boek “Appui-feu sur l’oued Hallaïl”, evenals vele diensturen binnen de SLVSV (sectie liaison en zichtvrije vlucht) van elk eskader van de luchtmacht tot het einde van de jaren 80.
 | De motorkap van deze Piper Cherokee is verwijderd, waardoor zijn grote zescilinder Lycoming flat twin motor zichtbaar wordt. (Foto Paul Van Caesbroeck) |
Hij verbleef vaak in Afrika tijdens zijn dienstperiode bij de militaire luchtvaart, maar het salaris van monteurs in het leger was niet erg royaal en Jacques Baudillon overwoog, net als vele kameraden, zijn talenten tegen een betere prijs in de civiele sector te gaan benutten.
 | Deze SIAI Marchetti SF260, volledig gereviseerd, zou de volgende dag naar de VS vertrekken. (Foto Jean-Pierre Decock) |
België, waarom niet?
Voorstellen voor goed betaald werk in Afrika waren frequent, maar Jacques Baudillon wilde de streken ten noorden van Frankrijk zien, die hij helemaal niet kende en graag wilde ontdekken. Van de mogelijkheden die hem werden geboden, koos hij in 1974 voor een monteurscontract dat hij tekende met een klein bedrijf dat in Grimbergen opereerde en werd geleid door Robert Zimmerman. Aangezien de Belgische algemene luchtvaart is wat ze is, moest hij beurtelings voor verschillende onderhoudsbedrijven van lichte vliegtuigen werken, de laatste was RODO, een bedrijf van een zekere omvang in de sector en waarvan de werkplaatsen in Grimbergen gevestigd waren op het moment dat de Vlaamse regering het vliegveld in 1992 wilde sluiten. Het werd overigens gedurende de hele maand mei 1992 gesloten, maar de activiteiten van RODO konden zonder ernstige belemmeringen worden voortgezet, voor zover alleen vliegtuigen die voor revisie kwamen, mochten landen in Grimbergen, waarbij Jacques Baudillon dan fungeerde als vliegveldcommandant. Het vliegveld bleef in Grimbergen, hoewel de oppervlakte ervan met meer dan de helft werd gereduceerd. Het bedrijf RODO ging failliet, maar Jacques Baudillon liet zich daardoor niet ontmoedigen.
Euro-Sky
Geconfronteerd met een aanvankelijk rampzalige situatie, sloegen Jacques Baudillon en zijn jarenlange collega bij RODO, Dominique Voortman, de handen ineen om in 1994 de BVBA Euro-Sky op te richten, die de hangar en de handelszaak van het ter ziele gegane bedrijf overnam.
Euro-Sky werkte sindsdien voor talloze eigenaren van privé-vliegtuigen, waaronder Robert Minnoye (overleden in juni 2012) aan wie de Aeronca Champion OO-MDM toebehoorde, die uitstekend werd onderhouden bij Euro-Sky; het is een van de oudste vliegtuigen die in het Belgische register staan ingeschreven en tot op de dag van vandaag vliegwaardig zijn. De klantenkring omvatte ook tal van vliegscholen zoals GEMS en BFS, maar ook aeroclubs, met name de Sabena Aeroclub en de Vliegclub Grimbergen. Aviation Sans Frontières (ASF) is een belangrijke klant en wijkt resoluut af van de gebaande paden voor Euro-Sky, dat het grootste deel van de revisies en verlengingen van de luchtwaardigheidscertificaten van het vliegend materieel in zijn werkplaatsen in Grimbergen uitvoerde, maar ook dringende interventies ter plaatse deed. Wat ASF betreft, beslaan de werkgebieden Sub-Sahara Afrika (Tsjaad, Zuid-Soedan, Niger en andere) en Equatoriaal (Congo) of Oost (Somalië), waar geen zware infrastructuur voor vliegtuigreparatie aanwezig is.
 | In de hangar van Euro-Sky, verschillende vliegtuigen in verschillende stadia van hun inspectie met, op de voorgrond, een Cessna 172 geregistreerd in Tsjaad. (Foto Paul Van Caesbroeck) |
Zo werd Jacques Baudillon regelmatig gevraagd om in N’Djamena in Tsjaad en in het oosten van Congo te interveniëren, in dit gebied waar gewapende groepen van diverse pluimage wemelen en elkaar bestrijden ondanks de aanwezigheid van de VN. Dit is precies het soort situatie dat een voortdurende activiteit van NGO’s (niet-gouvernementele organisaties) vereist, en ASF is een van de meest aanwezige. Jacques Baudillon beschreef een van zijn interventies laconiek door te zeggen dat hij op vrijdag in Brussel aan boord ging van een vlucht naar Kigali om te werken aan een ASF-vliegtuig dat opereerde in Goma in het noordoosten van Congo; zijn terugkeer naar Brussel vond de volgende vrijdag plaats. De volgende dag sprong hij in de Thalys om naar Roissy te gaan en een vliegtuig naar Ouagadougou in Opper-Volta te nemen voor een nieuwe interventie, waardoor hij echter de volgende woensdag alweer in Brussel kon terugkeren.
 | Op het tarmac voor de hangar van Euro-Sky, de Cessna 207 van Aviation Sans Frontières waarvan de propeller is gedemonteerd. (Foto Jean-Pierre Decock) |
Dergelijke expedities vonden gemiddeld eens per maand plaats en sommige verliepen in een op zijn minst onverwachte sfeer, zoals bijvoorbeeld tijdens een interventie op de Cessna 207 van ASF in Goma. De Congolese autoriteiten hadden elk werk van monteurs, wie dan ook, verboden, behalve voor Jacques Baudillon die, om een reden die hem ontging, verwees naar Bob Minnoye, die de belangrijkste Congolese verantwoordelijke had opgeleid en deze koesterde zo’n dankbaarheid dat Jacques Baudillon in alle rust kon werken en nooit meer controles in Goma onderging.
 | Met de zoon van Bob Minnoye aan het roer in Kiewit in augustus 2011, de Aeronca Champion OO-MDM gebouwd in 1946 en vele jaren lang uitstekend onderhouden door Jacques Baudillon. (Foto Jean-Pierre Decock) |
Het stuur aanraken
Als een volmaakte en unaniem gewaardeerde vliegtuigmonteur werd Jacques Baudillon vaak geplaagd omdat hij geen vliegbrevet had. Moe van het geplaag en op basis van een weddenschap begon hij een opleiding tot privépiloot met Guy Noël van de BFS-school als instructeur. Hij begon zijn opleiding in 1982, maar aangezien de mechanica het grootste deel van zijn tijd opeiste en zijn enthousiasme voor het besturen van de stuurknuppel niet overweldigend was, duurde het verschillende jaren voordat hij zijn privévliegbrevet behaalde; zijn examinator was in dit geval niemand minder dan de beroemde Miss Devleminck. Jacques Baudillon heeft echter sinds 2004 geen verlenging van zijn vliegbrevet meer aangevraagd.
 | Uitzicht op de hangarwerkplaats en het tarmac van Euro-Sky in Grimbergen. (Foto Jean-Pierre Decock) |
Hij verklaarde, met terechte trots, de opleider te zijn geweest van Raymond Cuypers die sindsdien RAR (Raymond’s Aircraft Restoration) heeft opgericht, het enige bedrijf in België dat momenteel bevoegd is om luchtwaardigheidscertificaten af te geven voor oude vliegtuigen.
Toen we Jacques Baudillon op 16 oktober 2012 interviewden, sprak hij zijn hoop uit een opvolger te vinden voor zijn bedrijf, aangezien hij 62 jaar oud was; over pensioen “zien we later wel…”. Hij had beloofd fotodocumenten over zijn carrière te verzamelen om dit artikel te verrijken. Maar Jacques Baudillon was een zeer bezige man en wanneer we hem belden, verontschuldigde hij zich met zijn onweerstaanbare vriendelijkheid en beloofde hij ermee aan de slag te gaan, en betreurde hij dat hij het vergeten was of er geen tijd voor had gehad. Het geplande artikel krijgt, noodgedwongen, de vorm van een necrologie, maar deze moest worden geschreven als een afscheid van een heer van goede gezelschap, onbetwistbaar een figuur in de Belgische luchtvaart.
 | Vriendschappelijke ceremonie ter ere en ter afscheid van Jacques Baudillon bij Euro-Sky op 6 juli 2013. Zijn as is, volgens zijn wens, verspreid over het vliegveld waar hij nu in vrede rust. (Foto Paul Van Caesbroeck) |
Jean-Pierre Decock
